Translate

2 Temmuz 2013 Salı

Sivas Madımak 1993

2 Temmuz 1993'de Madımak otelinin merdiven boşluğunda endişeyle oturan şair Metin Altıok,
şair Behçet Aysan ve bağlama ustası Hasret Gültekin. O günün sonunda o otelden canlı çıkamadılar.

Wikipedia katliamlar listesine giren ve 37 kişinin ölümüyle sonuçlanan bir günün yıldönümündeyiz...

2 Temmuz 1993'de Sivas Madımak Oteli ateşe verildi; yazarlar, sanatçılar, insanlar öldürüldü.

Bunu yapan binlerce kişi, otel, içindekilerle birlikte yanarken sokakta tekbir getiriyorlardı.

İtfaiye araçları henüz otelin önündeki araçlar yanıyorken, yangın otele sıçramamışken ortalıkta yoktu. Daha sonra da itfaiye erlerinden biri, kurtardığının Aziz Nesin olduğunu anlayınca bileğinden tutup itfaiye aracının üstünden onu yere savurmuştu.

Halk net bir şekilde provoke edilmişti. Saat 16:00 civarında neredeyse dağılmak üzerinde olan kitleler "bilinmeyen kişilerce" kışkırtılmış, Madımak Otelinin önünde toplanmıştı.

Sonrası malum. Önce otelin camları kırıldı, önündeki araçlar yakıldı, içine girilip  pencereden dışarı atıldı içeridekiler. İnsanlar merdiven boşluğuna ve üst katlara saklanmışlardı. Yangın başlayınca merdiven boşluğu bir alev tüneline dönüştü.

İnsanların din adına, Allah adına başkalarına zulmetmesi engellenemiyorsa eğer, dinin bizatihi kendisinin sorgulanmasını nasıl yadırgayabiliriz?

İnsanların dini öğrendikçe, Allah'a kalben yaklaştıkça içlerindeki sevginin, "bir"lik duygusunun çoğalması, gönlünün genişlemesi, büyük bir merhamet ve anlayışla dolması gerekmez mi? Dinini böyle yaşayan bir insan, insanlar nasıl bir otelin içinde kıstırdıkları 37 kişiyi yakarak öldürebilirler?

Ne zaman insanları aslında "biz"e benzemedikleri için ezmekten vazgeçeceğiz? Bizim gibi giyinmedikleri, düşünmedikleri, sevmedikleri, inanmadıkları için... 

Ne zaman dini kendi kötü, çirkin, eksik taraflarımızı olumlamak, onları çoğaltmak, parlatmak için kullanmaktan vazgeçeceğiz?








2 yorum:

  1. Onlar sadece nefes alamıyorlar artık.. Ama onları yazarak, anarak, anlatarak insanlaştırmamız ve yaşatmamız bizim elimizde.. Tıpkı sizin yaptığınız gibi. Aydın insanların yeri aydınlıktır diye düşünüyorum.. Bize hala ışık tutabildiklerine göre..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ölenlerimize hep birlikte ağlayabildiğimiz zaman daha gelişmiş bir toplum olacağız sanırım. Beni okuduğunuz ve yorum yazdığınız için teşekkür ederim.

      Sil