Translate

19 Şubat 2013 Salı

Ivalo'dan bildiriyorum

Kuzey ışıkları
(Kaynak için TIK)

Sabah 10:50'de çıktık yola Cenevre'den kuzey ışıklarını kovalamaya, mümkünse görmeye, İvalo, Finlandiya'ya... Rota Cenevre, Helsinki, Kittila ve İvalo.

Dört gecemiz var burada, şimdi ilkini yaşıyoruz. Kocalarımız "orası bize fazla soğuk" dediği için Özlem'le atladık geldik. 

Otelin yarısının sahibi Henri bizi almaya geldi havaalanına. Giderken yolda bakkala uğrayıp akşam yemeği için nevale aldık. Karısı biraz rahatsızmış da, yemek yapmıyormuş. Kendisi de "izninizle, ben de kendime birşeyler alıcam" diyerek İvalo Derya Kebap'ın önünde durmasın mı! İçeride bir yurdum insanı, "ne veriyim abime"nin Fincesi, sonra Henri'nin arabaya buram buram döner kokan bir paket ile binmesi... Yani biz Finlandiya'da, Helsinki'nin 1000 km kuzeyinde, daha oteli görmeden dönerci Derya'nın lokantasını gördük!

Otel fena değil, bizim Tunç Motel yanında 4 yıldızlı kalır, anlayın artık. Ancak biz fena halde eğlenme kararındayız. 5 Euroya çarşaf ve havlulardan oluşan bir "kit" kiraladık, yemeğimizi yedik, iki günlük programımızı ayarladık ve gece yürüyüşüne çıktık.


İvalo'da ilk akşam yemeğimiz.
Şimdi yukarıdaki fotoğrafı Facebook'a da koydum ve bazı arkadaşlar pek zayıf buldu soframızı. Teessüf ederim. Bakın neler neler var orada (saat 12'den saat yönünde): gravlax, Fin ekmekleri, karides çorbası, turşulu mayonez, Fin peyniri, Çin lahanası, domates ve havuç salatası, füme dilimli et. Fotoda yok ama yemekten sonra Jim Beam geldi çukulatayla, eh onunla da oturduk bir miktar. Pek iyiydi.

Yemek sonrası yürüyüşe çıktık. Ipıssız bir köy yolunda, tamamen kar olan bir yolda yürüdük. Milyarlarca yıldızın altında. Buraya gelip de kuzey yıldızlarını görmek bir şans diyordu okuduğumuz siteler. Benim hiç kuşkum yoktu. Hatta otele gelir gelmez göreceğimizi düşünmüştüm ama birkaç saatle yanılmışım. Evet, yemekten sonraki yürüyüşümüzde GÖRDÜK KUZEY IŞIKLARINI!!!!!

Önce Özlem gördü ve şöyle dedi: "bak, gak gak, buk guk, hık mık, kek kük!" Evet heyecandan kekeledi epey. Ben de onun ellerini ve bakışlarını takip ederek kafamı yukarı kaldırdım ve gördüm. Duman gibiydi önce, sonra biraz daha yeşerdi... Hızla hareket etti, uzadı, kısaldı. Bir ara bir kalp şeklini aldı. Gerçekten! Bize "hoşgeldiniz" dedi. Biz de "biz de seni seviyoruz" dedik. Önce heyecandan hopladık, sonra sessiz kaldık, azıcık birbirimizden uzaklaştık... Atalarımızın neden bu fenomene kutsallık, korku atfettiğini çok iyi anladık. Sonra azalıp yok olunca ışıklar, heyecanla birbirimize sarıldık kocaman mantolarımızın izin verdiği kadar.

Şimdi hala yarım saatte bir dışarı çıkıp yeniden bakıyoruz. Kocaman bir ay var dışarıda. Belki ay battıktan sonra bir daha görürüz, daha iyi görürüz. Şimdi de ışıkları bütün renklerde görmek istiyoruz. Ya da en azından kırmızı! 

11 yorum:



  1. Sevgili Hande,inanılmaz anlatmışsın. Ben de izledim ışıkları sizlerle çok da mutlu oldum.. Yıldızları kucakla çok mutlu ol daima.

    YanıtlaSil
  2. Handecim bilgisizlğime ver adımı yazmayı unutmuşum Ayfer Çekiç

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sevgili Ayfer öğretmenim, çok teşekkür ederim! Gurur duydum beni okuduğunuz için. Beğendiyseniz birkaç gün daha buradan yazmaya devam edeceğim.

      Sil
  3. Umarım çok daha büyük ve rengarenk olanLARını da göreceksiniz.Bir an yanınızda olasım geldi.Birlikte yaptığımız gezilerden tecrübemle birlikte çok eğleneceğinizden eminim.sanki olay anında oradaymışım gibi heyecanınızı hissedip paylaştım inanın.
    Figen

    YanıtlaSil
  4. Dışarıya her çıktığınızda renk renk yıldızları görmeniz dileklerimle...bir de benim için göz kırpın renkli ışıklara...herşey gönlünüzce olsun...

    YanıtlaSil
  5. Ayyyyyyy çok güzel valla heyecanınız buraya kadar geldi...
    Ne muhteşem yıldızlar ne kadar yakın , yeşilinde kaybolasım geldi...
    Şimdi anladım avatarı falan yapanlar demeki buralardan esinlemişler....
    Cok eğlenin çok gülün emi:)

    YanıtlaSil
  6. Ne güzel yazmişsin Hande'm kalemine saglık. Hepinizi optum. Ayse teyzen.

    YanıtlaSil
  7. ah ne guzel.. Cok ozendim simdi . Hem "atlayip gitmek " benim hayalim hem de kuzey isiklari. Onlarin arasinda mutlulukla kaybolur insan.

    YanıtlaSil
  8. Ne desem bilemedim ben şimdi:)))) O anın içinde olmak isterdim yafu!!!! devamını bekliyorum ve ben de gitmek istiyorum yaaaa:)))

    YanıtlaSil
  9. Ne desem bilemiyorum Hande. Nutkum tutuldu. Muhteşem bir manzara. Özlemciğime "gak" ve de ""guk" konusunda çok hak veriyorum. Her ikinize de çok eğlenceler. Diğer renkleri de bekliyoruz inşallah...
    Pınar

    YanıtlaSil
  10. Offf kıskançlıktan öldümkine. Nazar değmesin. İyiki paylaştın, sağol.

    Minnettar anne

    YanıtlaSil