Translate

1 Aralık 2011 Perşembe

Nekahat dönemi yazısı

Kırgız düğünü
(Kaynak: Wikimedia Commons)
Son bir haftadır hastayım ancak tabii ki hayat devam ediyor, önceden planlanan olaylar hastalık falan dinlemiyor. Dolayısıyla hastalık arasında kayınbiraderimin düğününe gittik, geldik haftasonunda. Düğünleri, nikahları pek severim. Duygulanırım, gözlerim dolar. İki insanın aşkının, ayrı ayrı yapamamazlıklarının görüntüye dönüşmüş hali gibi gelir. Onlar birbirlerine sevgiyle baktıkça, orada olan herkes içlerinden onlara mutluluk diledikçe benim göğsüm açılır, içim yıkanır. Ruh için iyi ortamlardan biridir düğünler. Diğerleri de mesela hastanelerin doğumhaneleri, havaalanlarında karşılama bölümleri, ibadethaneler, mutlu ailelerin yaşadığı evler, içinde yemek pişirilen mutfaklar...


Düğünde kocam içki içmedi araba kullanacağı için. Düğün çıkışı da nitekim polis çevirmesi oldu ve ilk kez şu meşhur alete üfledik biz de. Tabii ki içki içilmediği için bir sorun olmadı. Polisten ehliyet ve ruhsatı almış, tekrar yola koyulmuştuk ki kocam homurdanmaya başladı. Yok ne gerek varmış, zaten biz ışığı yakmışmışız, tipimizden anlamamışlar mıymış, falan filan... Ben de dedim ki, "neden homurdanıyorsun? Bak gece boyunca içki içmedin polis çevirirse sorun olmasın diye; sonra polis çevirdi ve sorun olmadı. Bütün gece hem içki içmeyip hem de polis çevirmese daha mı iyi olurdu? Ya da içki içip ardından polis çevirse?" Kocam bu sorudan pek etkilendi. Biliyorum çünkü sonraki günlerde birkaç kez daha diğer insanlara bunu anlatırken duydum. İşte böyle.


Dün FedEx'ten aradılar. (Bakınız FedEx ile gümrüğe sıkışan elbise adlı yazı) Tabii ben o öfke içinde sağa sola fırça atarken FedEx'i de arayıp şikayette bulunmuştum. Sonuçta adamların bu gümrük meselesinde bir suçu olmadığı, bu gibi işlemler için bir danışma bürosu kurdukları, önceden onlarla konuşmamızın gerektiğini, biz bunu yapmadığımız için sorumluluğun bizde olduğu ortaya çıktı. Zaten aldığımız makbuzda da bu açık bir şekilde belirtilmişti. Buna rağmen ben adamla telefonda konuşurken sinirden ağladığım için mi, başka bir şirket politikalarına denk geldiği için mi bilemeyeceğim, dün arayan görevli bize gönderi ücreti olarak aldıkları 280 frangın tamamını iade edeceklerini söyledi. Çok sevindim elbette! Yani işte güzel birşey oldu bu elbise hikayesiyle ilgili.


Bu arada hayatımda ilk kez olan bir olay, düğün günü tamamen sesimi kaybettim. Neredeyse 24 saat boyunca konuşamadım. Çoluk çocuk herkese acaip geldi bu durum. Sonra da konuştukça öksürük tetiklenmeye başladı. Zaten çok konuşan biri değilim, iyice sus-pus oldum. Dün çocuklar yattıktan sonra kocamla aynı koltuk üzerinde saatlerce konuşmadan oturduk. Kah birşeyler okuduk, kah televizyon seyrettik.


Bu arada iki haftalık bir Kahire gezisi geliyor önümüzdeki haftadan başlayarak. Elbette iş için. Hiç bu kadar uzun bir iş gezisi yapmamıştım. Biraz sıkıntı veriyor şimdiden. Bir de hastalık tam olarak geçmedi. Umarım tekrar alevlenmez. 




Şimdiye dek yaz tatili dışında hiç bu kadar uzun süre yazmamışlığım olmamıştı buraya. Ben yazdığım günlerde okunma oranları aniden yükseliyor, yazmadığım günlerde ise belli bir minimumda sabit kalıyor. Umarım Kahire'den yazacaklarım ilginizi çeker.


Şimdilik budur. Bu da böyle bir nekahat dönemi yazısı olsun.

9 yorum:

  1. Hande hoşgeldin, öncelikle çok çok geçmiş olsun... Beyazlar içinde bir gelin gördüğüm zaman, ya da arabada el sallayan birilerini ben de aynen akıtırım gözümdeki yaşları ve bazen de ev halkı tarafından alay konusu olurum, ne yapalım duygular işte, frenleyemediğimiz tepkilerimiz...

    YanıtlaSil
  2. ikisatirdokturmelik.blogspot.com1 Aralık 2011 17:17

    hosgeldin,gecmis olsun, gule gule ,elbise parasi icin gozun aydin, yeni evliler icin bir omur boyu mutluluklar dilerim .Meger ne kadar uzun zaman gorusememisiz....Bu sene ikinci kez hasta oldun arkadasim kendine dikkat et..yolculuk hangi gun....sevgiler.

    YanıtlaSil
  3. Kahire'nin yolu artık Tahrir'den geçiyor, unutmayalım.

    YanıtlaSil
  4. Canımın içi geçmiş olsun para iadesine çok sevindim.Kahireden haberlerini beklerim.sevgiler.

    YanıtlaSil
  5. Kahire seyahati ertelendi. Hayırlısı olsun diyelim ve işimize devam edelim...

    YanıtlaSil
  6. Merhaba,

    Düğün sahiplerini tebrik ederiz. Kahire çok güzeldir, ertelenmesi ama şu aşamada fena bir seçenek değil.

    Yazmaya devam, takipçinizim.

    Sevgiler,

    Bengi
    www.bengiozkan.blogspot.com
    www.miameko.blogspot.com

    YanıtlaSil
  7. Bengi çok teşekkürler. Kahire konusunda haklısınız. Sevgiler...

    YanıtlaSil
  8. Hande'm, Blogunu büyük zevkle takip ediyorum. Yazım tarzını çok sevdim. Canım kızım kendini ifade etmendeki başarını kutluyor yanaklarından öpüyorum. Yılbaşı tatilinde görüşmek ümidiyle. Ayşe teyzen

    YanıtlaSil
  9. Ayşe teyzem, ne kadar seviniyorum sizden böyle mesajlar alınca. Çok teşekkür ederim. Siz okumaya devam ettikçe ben de yazmaya devam. Sevgiyle...

    YanıtlaSil