Translate

19 Aralık 2011 Pazartesi

Eve inen patika

(Kaynak:  http://www.mikearauz.com )
Bu sabah uyandığımda aklımda, çocukluk arkadaşlarımdan, alt katımızda oturan Fatoş'un yüzü vardı. O olduğunu biliyordum ama ikimiz de erişkin yaşlarımızdaydık. Ve şimdi düşününce onun yüzünün ancak çocuk halini biliyorken, rüyamda erişkin olarak gördüğümün o olduğundan da emindim.


Lojmanlarda 80'lerin misafirhane tarafındaki yoldan evime doğru ilerliyordum. Yanımda şimdiki kocam vardı. Ben de onun kolundaydım. Ama o kola giriş, benim üstümdeki bej manto, saçım, çevremiz... Sanki olay 70'lerde geçiyor gibiydi. 


Bizim apartmana doğru yönelmiştik. Sokağın öteki ucundan arabayla girilebilen yolun sonlandığı, arabaların park edebildiği, geniş bir daireden ibaret beton bir açıklık vardı eve giden yolda. Eşref amcanın beyaz Anadol'u, Necati amcanın kiremit rengi Renault 12'si buralarda olurdu akşamları. Solda köşedeki apartmanda İlknur'lar otururlardı. Onların apartmanlarına inen merdivenlerin başında da bizim apartmana kestirmeden inen bir patika vardı. 20 metre kadar ilerde bizim apartmana inen merdivenler de vardı ama okul dönüşü oraya kadar gitmektense hipotenüsten apartmanın kapısına bu patikadan iniverirdik. 


İşte rüyamda tam bu noktada sağımızda duran Fatoş ile selamlaşıyoruz. Kocama utangaç, biraz da ayıplayan bir şekilde bakıyor. Anlamıyorum. Ben de selam veriyorum, ilerlemeye devam ediyoruz.


Hepsi buydu... Ve ben uyanınca bütün bu detayları en az 30 yıldır düşünmemiş ve  eve inen patikayı tamamen unutmuş olduğumu farkettim. 


Dün Figen'lerde sohbet ederken ben hafızamın ne kadar kötü olduğundan bahsetmiştim. Mesela dedim, Ereğli'de okula giderken öğle yemeğini nerede yerdik, eve mi gelirdik, okulda yemekhane mi vardı, hiç bir fikrim yok... İşte bu rüya aslında fikrim olduğunu, şimdiye kadar bütün yaşadıklarımın aslında bir yerde arşivlendiğini, gerekirse geri çağırabileceğimi bana gösterdi. 


Şimdi hatırlıyorum eve inen o minik patikadan savrula devrile, çantamı havada sallaya sallaya, koşa koşa indiğim zamanları.

1 yorum:

  1. Eslkilerdenn ama hep yeni kalmayi Beveren ve doyasiya hissettiklerini paylasan yazilarin daim olsun
    Muge

    YanıtlaSil